Overdenkingen voor Pasen – 3 april

Overdenkingen voor Pasen – 3 april

Dag 33 van de veertig dagen tijd:  My hero has moved
My hero has moved to the Big Heavenly Choir. Mijn held is verhuisd naar t hemelse koor.

Thuisgekomen… We gaan hem missen.
Gisteren zocht ik achter mijn computer samen met Elise een kleurplaat uit. Er kwam een mailtje binnen waarvan ik onderin beeld alleen het onderwerp kon zien: “Rouwkaart Hans Snaterse” Ik kon een:  “Oh wat zielig” niet onderdrukken. “Wat is er zielig opa?” “Een berichtje over iemand die is overleden. Die ken jij niet” En het bleef even stil. “Opa, maar dat is niet zielig hoor, dan is hij in de hemel en daar is alles veel mooier dan hier”.

Kijken naar een kind is kijken naar Jezus
De tekst op de rouwkaart luidde: Dankbaar zijn wij voor het leven van mijn liefdevolle man, onze zorgzame vader en schoonvader en betrokken opa die nu voor eeuwig leeft bij Zijn Heer en Heiland Jezus Christus. De familie had één korte bijbeltekst op de kaart laten zetten: God heeft ons eeuwig leven gegeven en dit leven is in zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven. 1 Joh 5:11-12 NBG. Voor mij heeft deze tekst een bijzondere lading omdat ik op basis van deze tekst tot bekering ben gekomen en zoals de tekst zegt kreeg ik de Zoon in mijn hart en leef ik voor altijd met Jezus.
Hans Snaterse is 88 jaar geworden en overleed nadat hij in januari nog een longoperatie had gehad. En op de Facebookpagina van één van de kinderen stond de tekst:

My hero has moved to the Big Heavenly Choir.
Mijn held is verhuisd naar ’t hemelse koor. Thuisgekomen… We gaan hem missen.

Afgelopen week had ik contact met een oud collega van mij wiens schoonvader was overleden en net begraven was onder alle beperkingen die gelden ivm het coronavirus.  Ik stuurde hem de tekst van zondag 1 uit de Heidelbergse catechismus, een tekst die we beide hadden geleerd op de catechisatie vele vele jaren geleden. We hebben gemeenschappelijk dat we die zondag 1 al jong op de catechisatie leerden.

Wat is uw enige troost, beide in het leven en sterven?
Dat ik met lichaam en ziel, beide in het leven en sterven niet mijn maar mijns getrouwen Zaligmakers JEZUS CHRISTUS eigen ben, die met Zijn dierbaar bloed voor al mijn zonden volkomenlijk betaald en mij uit alle heerschappij des duivels verlost heeft en alzo bewaart, dat zonder den wil mijns hemelse Vader geen haar van mijn hoofd vallen kan, ja ook, dat mij alle ding tot mijn zaligheid dienen moet, waarom Hij mij ook door Zijn Heilige Geest van het eeuwige leven verzekert, en Hem voortaan te leven van harte willig en bereid maakt.

Voelt heel vertrouwd
Eén van mijn zwagers stuurde me vorige week deze foto. Kun je hier iets mee? Ik bevestigde dat ik er vast iets mee kon. “
Beste Jan, vandaag jouw foto in deze overdenking dus”. Mijn zwager Jan is genezen van een ernstige keelkanker en weet heel goed waar deze titel op duidt.
De afbeelding is geen goede afspiegeling van de hemel denk ik, maar als dat wel zo zou zijn dan kan ik me voorstellen dat Hans Snaterse ergens bij dat huisje of bosjes loopt en denkt: “Het voelt heel vertrouwd”.
Hier op aarde hield Hans van de Here Jezus en ook bij Hans is het leven langs gekomen en sprak het tot hem. Maar Hans zingt nu mee in het hemelse koor en dat zou best eens een lied kunnen zijn met de titel: “Het voelt heel vertrouwd”.

Overdenking: 
Het leven komt bij ons allemaal langs. Hoe vertrouwd is het leven voor jou? Zoals Elise zei over het overlijden van Hans Snaterse: “Opa, maar dat is niet zielig hoor, dan is hij in de hemel en daar is alles veel mooier dan hier”.  Hoe denk je daar over?
Kijken naar een kind is kijken naar Jezus
Dit is Pasen (Romeinen 8:11)

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×