"Niet bidden bij warme kachel met dikke portemonnee"

"Als gelovigen zouden we niet met een dik gevulde portemonnee bij de warme kachel moeten zitten en ondertussen bidden voor onze naaste die niets heeft," zegt Jan Jonker, een vrijwillige vrachtwagenchauffeur. "De slogan 'geloven is doen' spreekt mij enorm aan en is één van de onderdelen, die bij het geloofsleven hoort. God heeft mij veel gegeven en dat mag ik vervolgens vanuit mijn rentmeesterschap weer doorgeven." Sinds 1995 is Jonker actief voor de christelijke hulporganisatie Dorcas.

Jonker smokkelde vroeger bijbels en andere lectuur. "Het was erg ingewikkeld die lectuur te ontdekken en daardoor zijn wij nooit betrapt. We verzonnen allerlei slimme maniertjes, waardoor de mogelijkheid er was om toch de Oost-Duitse of Roemeense grens te passeren. Dat was heel erg spannend. We hadden een missie en wisten dat we iets deden dat niet was toegestaan. Ook moesten we vragen beantwoorden of we wapens, drugs of bijbels bij ons hadden. Dus moesten we altijd iets bedenken waardoor we voor onszelf de waarheid konden spreken en tegelijkertijd niet de bijbels hoefden af te geven."

Bewogenheid
In 1983 ontstond zijn allereerste contact met mensen, die kampeerden in de voormalige DDR. "We merkten dat er behoefte was aan lectuur en vervolgens is vanuit het christen-zijn die bewogenheid aangewakkerd," vervolgt Jonker. "Dat vonkje is een vuurtje geworden dat nog altijd brandt. Zo heb ik afgelopen mei veel materiaal voor een internaat vervoerd zoals: meubilair, straatmateriaal en gebruikte kleding. Ze worden niet gedumpt, maar worden op vraag aangeleverd. Eén van de mooie dingen van Dorcas is dat ze kantoren in Oost-Europa hebben."

"Naast hulp is er ook bewogenheid met mensen. Wanneer ik in sommige huisjes kom, denk ik: 'Moeten ze hier wonen?' Aan de veren onder de bedden zag ik dat vogels er hun plekje hebben. Als ik in die gebieden kom, houd ik mij vrijdag bezig met het lossen van de trailer. Zaterdag leg ik bezoeken af. Tenslotte ga ik zondag graag mee naar de kerkdienst. Daar zag ik een man, die ik die dag ervoor nog had ontmoet, een uur en een kwartier naar de kerk lopen ondanks zijn zwakke conditie. Die armoede is één van mijn drijfveren. Daarom doe ik dit werk," aldus de vrachtwagenchauffeur.