Dinie Bakhuis: "Ik heb afgelopen najaar een hartinfarct(je) gehad."
Het begon met heel veel vocht in de voeten, maar later zat het overal en ik voelde me erg ziek. Er werd een echo gemaakt en daaruit bleek dat er een vers litteken op het hart zat. Heel veel broeders en zusters hebben voor mij gebeden, ook ben ik gezalfd met olie... Nu moest ik kortgeleden weer voor controle terugkomen en er werd weer een echo gemaakt, en wat bleek? Er was geen litteken meer te vinden.
De Heer heeft mij genezen. Ik wil iedereen bedanken voor de gebeden en vragen of jullie de Heer willen danken voor Zijn gebedsverhoring.
God voorziet
Op dinsdag 11 november ging Albert 's morgens vroeg weg, hij zou de hele dag met de trekker op pad zijn en ik alleen thuis. Die morgen kreeg ik een ernstige hypo (d.i. een te lage bloedsuikerspiegel). Ik merkte wel dat het suiker pijlsnel naar beneden ging, maar ik had het ontbijt op tafel staan en dacht: nog even de achterdeur van het slot draaien en dan ga ik eten, maar zover ben ik niet gekomen. Bij de achterdeur ben ik in elkaar gezakt.
Op het werk bij Albert werd iets gewijzigd waardoor hij nog iets van huis nodig had en moest ophalen. Om ongeveer kwart over tien kwam hij thuis en dacht: wat is alles hier toch rustig, ik ga maar even op onderzoek uit. De achterdeur was nog op slot, wat vreemd, en hij wou niet open omdat de sleutel aan de binnenkant zat. Via de voordeur kon hij binnen komen en zag dat het ontbijt nog op tafel stond. Oh dat is niet goed, dacht hij en ging zoeken. Hij vond mij al gauw, lang uitgestrekt bij de achterdeur. Hij schrok heel erg, hij dacht eerst aan een hartinfarct, maar zag wel dat ik ademde en erg transpireerde, zodoende wist hij dat het met de suiker mis was. Ik zag er zo akelig uit, precies als zijn moeder toen ze op sterven lag.....
Maar goed, hij heeft de dokter gebeld, z'n werk afgebeld en mij naar de kamer gesleept in zijn ligstoel. Al met al ben ik zo'n drie en een half uur bewusteloos geweest. Eerst dacht ik nog, toen ik weer bij kwam. dat het een droom geweest was, maar het was pure werkelijkheid.
We hebben door deze hele situatie gezien dat ons leven geleid wordt door de Heer en dat Hij voor ons zorgt, want als Albert niet eerder dan 's avonds thuis gekomen was, weet ik niet of ik dit nog kon navertellen.
