Eind september mochten Jan van der Hulst en zijn dochter zich voorstellen in de kerk, naar aanleiding van hun lidmaatschap, en toen werd hen de vraag gesteld: "Hoe zijn jullie nu in Beth-Shalom gekomen?
Zijn antwoord was: "Dat ga ik jullie binnenkort tijdens mijn doop uitgebreid vertellen. Maar ik zal me eerst even voorstellen: Mijn naam is Jan van der Hulst, ik ben 49 jaar en de middelste van zeven kinderen uit een katholiek gezin. Ik heb 2 kinderen die een belangrijke rol spelen in mijn getuigenis. Mijn dochter en ik komen sinds november 2007 bij Beth-Shalom.
Ik red mezelf wel
Ik ga u een lang verhaal vertellen, met wellicht een saai begin, een heftig middenstuk en een heel mooi einde (eigenlijk net een getuigenis)!!!!
Mijn verhaal begint in 1990, toen mijn vrouw en ik twee boomgaarden kochten met een brede sloot ertussen. We gooiden de sloot dicht en bouwden er een kas op van bijna twee hectare en gingen er tomaten telen. De kinderen waren toen 1½ en 4 jaar oud. Ik leefde destijds totaal in het vlees....d.w.z.: IK heb GOD niet nodig, ik ben trots, ik red mezelf wel. Dat blijkt toch niet te kunnen............!!!!
Meer vertrouwen in de Rabobank dan in God
In het begin ging het goed, maar in 1992 en 1993 kregen we te maken met de zg. WATERBALLEN.....De Duitsers wilden de Nederlandse tomaten niet meer, omdat ze nergens naar smaakten. Beide jaren moesten we drie ton bijleggen om onze hobby uit te kunnen oefenen (gelukkig in guldens)!!! Een hobby mag geld kosten, maar zoveel...? We schreven overlevingsplan 1992, 1993 en 1994. We hadden destijds meer vertrouwen in de Rabobank dan in GOD!!!! In 1996 kregen we van de bank de opdracht om het bedrijf te verkopen, maar het werd ons beste jaar ooit! In 1999 kreeg ik de kans om de buurman erbij te kopen, maar mijn vrouw was het daar helemaal niet mee eens. Ze stapte naar de buren om te vragen of we er nog over na mochten denken, en dat mocht. We gingen op vakantie naar Terschelling en we hebben er heel veel over gepraat, zoals we alles goed met elkaar bespraken. We kwamen tot de conclusie dat we het niet moesten doen!! Toen we terugkwamen van vakantie kocht ik het toch!! Dat waren de eerste haarscheurtjes in onze relatie!!! En ze kreeg gelijk........
In 2001 was ik het helemaal zat, het groeide me boven het hoofd en we besloten de boel te verkopen... Dat lukte pas in 2002. Het hoofdbedrijf aan een paprikateler, het bijgekochte bedrijf aan mijn broer, die al bij me werkte.
Burn-out
Met een vette burn-out vertrokken we naar Hoge Hexel waar we een woonboerderij kochten. Ik sliep twee maanden lang vijftien uur per etmaal!!!. Tussendoor verbouwde ik de boerderij als een soort therapie... Mijn dochter (Soury) ging in Almelo naar school en Sjoerd (nu 21) ging in Nijverdal naar school waar hij o.a. Simon tegenkwam (de zoon van één van de oudsten). Simon had als hobby: Karpervissen... en hij besmette Sjoerd met het karpervis-virus (dat is een onschuldig virus wat je je hele leven bij je draagt). Hele nachten gingen ze vissen (kom ik zo nog op terug)...
Niet luisteren naar je vrouw
Ikzelf ging werken als z.z.p.-er (zelfstandige zonder personeel) bij een tomatenkwekerij in Friesland. Na twee jaar (2005) zonder verantwoording begon het me duidelijk te worden dat ik zo geen 65 jaar kon worden en ik kocht met mijn broer (die inmiddels zijn bedrijf doorverkocht had) een failliet rozenbedrijf in Klazienaveen. Toen we bij de notaris zaten vroeg de geldschieter of iedereen het ermee eens was en allen zeiden:"Ja", behalve mijn vrouw, die zei: "Aan de inzet zal het niet liggen, maar ik kan er niet achter staan." We deden het toch......en weer kreeg ze gelijk: ze noemde acht argumenten waarom we het niet moesten doen, maar ik luisterde niet.....
In augustus begonnen we met oogsten, veel te vroeg in het jaar, een jaar met Europese over-productie, en we kregen niets voor onze groenten... In oktober 2005 moest ik naar de geldschieter om bij te lenen en hij stak ons de helpende hand toe. Mijn vrouw zag dat niet zitten en ging naar een advocaat om het bedrijf door te laten lichten, ook informeerde zij over een scheiding... De advocaat die het bedrijf doorlichtte kwam tot de conclusie dat het "trekken aan een dood paard" was en zei dat we er onmiddellijk mee moesten stoppen. Ik had een compagnonschap met mijn broer die al zijn geld erin gestopt had en zei dat ie niks te verliezen had, en we gingen door... Slechter en slechter ging het, elke week moesten we 10.000 euro bijleggen...
Stress
In januari 2006 kreeg m'n schoonvader te horen dat ie nog maar drie maanden te leven had, mijn moeder kreeg borstkanker en er werd een borst afgezet... Zelf kreeg ik verschrikkelijke pijn in mijn buik en eind januari ging ik naar de dokter. Hij zei: "Zal wel stress op je maag zijn, doe maar rustig aan".
Ik mocht nog niet dood
Een week later, op een vrijdagavond moest ik naar de huisartsenpost in Almelo. Ik krimpte van de pijn...niks kon ik meer!!! Ik kreeg klisma's mee, want de dokter hoorde lucht in mijn darmen. Ik gebruikte de klisma's, maar er gebeurde niets. Zaterdag `gewoon`naar Klazienaveen, maar kon helemaal niets meer... ´s avonds zat ik weer bij de huisartsenpost, en ik hing aan een halfhoog tussenwandje, tussen halletje en wachtkamer en achter het wandje zaten ongeveer 25 mensen... De deur zwaaide open en er kwam een dokter en die zei: `Kom jij maar eerst...'dat was de redding. Hij stuurde me naar het ziekenhuis en ik kwam op een bed te liggen met zo´n chroomstang. Ik hing finaal over die stang krimpend van de pijn. Ik lag letterlijk en figuurlijk op het randje... Maar... ik mocht nog niet dood!!! Ik had HEM nog niet ontmoet, ik had de lieve mensen van Beth-Shalom nog niet ontmoet!!! De dokter sneed mij open en begon net onder het borstbeen omdat ie dacht dat ik een maagzweer had, de maag zag er prima uit...hij sneed verder en kwam in drie liter pus, veroorzaakt door een verwaarloosde blindedarmontsteking. De dokter had nog nooit zoiets gezien!! Mijn buikvlies was totaal ontstoken....en ik kreeg een infuus met antibiotica. Na een week mocht ik naar huis.
Alles weg
Elk bezoekuur was mijn vrouw bij mijn bed... Toen ik thuiskwam zei ze dat er niets veranderd was... ze wilde me niet meer...
Wat ik niet wist, was dat vele mensen in Beth-Shalom al voor mij aan het bidden waren!!!!
Toen ik een week thuis was, kwam mijn vader op ziekenbezoek, hij was tevens op doorreis naar ons bedrijf in Klazienaveen. Toen ik hem ´s maandags opbelde om hem te vragen hoe het daar geweest was... was ie overleden.... eind maart overleed mijn schoonvader... 31 mei werd de scheiding uitgesproken en op 1 juni ging het bedrijf failliet...
Ik kwam terecht in een antikraakpand aan de Spijkerweg in Nijverdal en huilde een half jaar. Niets van dit verhaal had echter impact... alleen de scheiding... De laatste week voor de scheiding wist ik een paal te staan op het knooppunt Holsloot, waar ik zeker tegenaan zou rijden, maar steeds weer reed er een auto achter me... ( nu zwaai ik er naar)
Ommekeer
Sjoerd en Simon bleven echter vissen en Sjoerd vertelde bij de familie Hogenkamp wat er in ons gezin aan de hand was en ze begonnen met passie voor mij te bidden....!!!!
Eind november 2007 kwam mijn dochter Soury tot geloof (zij werd op dezelfde dag gedoopt) en ze vroeg of ik meeging naar Beth-Shalom. Als een dochter van 21 jaar je vraagt of je meegaat naar een kerk kun je geen nee zeggen, en op een zondag in november kwamen we bij de kerk... Chris Hogenkamp stond bij de deur en schuchter gaf ik hem een hand...hij viel me om de nek en zei: `Hier heb ik anderhalf jaar op gewacht!!!' Ik ging in de kerk zitten en zag heel veel blije mensen, allemaal mensen met ook een verhaal....
Herstel
Na een paar weken bidden voor herstel van mijn relatie sprak ik Chris weer en die zei: `Je moet loslaten...`en ik denk:`Me hoela`, en ik ga door met bidden voor herstel van mijn relatie. In januari 2008 kwam ik na gesprekken met mijn ex tot de conclusie dat dit een heilloze weg is en ik begon te bidden voor genezing van mijn hart...
In mei van dit jaar gebeurde er iets wonderlijks: Er kwam blijdschap in mijn leven en ik werd gered, verlost, beschermd en genezen... Mijn gebroken hart werd genezen en ik werd verlost van mijn verleden en mijn leven in het vlees... Ik kon eindelijk loslaten... HE IS MIGHTY TO SAVE!!!!!! Geloof me mensen!!!!
Een man blij maken met bloemen
In juni krijg ik de bloemen van de kerk, ga koffie drinken bij mensen uit de kerk en laat de bloemen in de auto achter. Als ik terugkom geurt de hele auto naar bloemen...je kunt een man ook blij maken met bloemen... de hele week geurt mijn huis naar bloemen en de blijdschap in mijn hart groeit en groeit. Ook in juni ontmoet ik in de kerk een geweldige vrouw... een engel van GOD... en zij geneest mijn hart verder. Denk aan het verhaal van Job: hij verloor alles... kreeg het dubbel terug!!! Zo voel ik me nu ook! Dit leven biedt mij veel energie... energie die ik graag wil gebruiken om Jezus te volgen!!!!! Daarom heb ik me laten dopen.....
