Dat er bij zware tegenslag en blijvende tegenwind nog maar weinig christenen zijn die het gevecht met de omstandigheden aandurven? Ik leg het maar als een vraag bij u neer. Durft u zichzelf die vraag te stellen?
Tegenwind
Zaterdagmiddag, 5 februari 2011, windkracht 6-7. Mijn zaterdagse training op de racefiets kan doorgaan. Nijverdal-Holten over de Toeristenweg (Noetselerberg/Holterberg) Zware storm van opzij en met moeite houd ik mijn nog geen 10 kg wegende racefiets op de weg als ik langs de open heidevelden fiets. In Holten zit ik op een gemiddelde van 24 km/h. Niet slecht met tegenwind en heuvelachtig terrein. Dan Holten-Rijssen: Diezelfde storm in de rug. Met een duizelingwekkende snelheid was ik in Rijssen voordat ik het wist. Voor de lol de zwaarste versnelling gereden die op mijn fiets zit. (53 x 12). Af en toe zo rond de 50 km/h op een fiets is erg hard merk je dan. In Rijssen al weer op een gemiddelde van 30 km/h. Dan via het Schwarzwald van Rijssen naar Nijverdal. Weer de wind van opzij en de fiets goed in de hand houden. Het gemiddelde daalt, maar toch nog goed voor 27 km/h over het hele stuk. Goed voor lijf en leden. De zelf gabakken patat gaat er een uurtje later goed in.
Natuurlijke onderwerpen bekijk ik ook altijd van de geestelijke kant. Ik ontdekte een paar mooie levenslessen.
Niet laten ontmoedigen door tijdelijke omstandigheden. Ik had tenslotte ook kunnen kiezen om die wind niet te trotseren. Om een beetje in vorm te blijven (geest, ziel en lichaam) kies ik ervoor om wel te trainen.
Wees scherp als het tegen zit. Let op de juiste dingen en maak goede keuzes onderweg. Kies de juiste versnelling en blijf goed op koers. Opletten is van groot belang als de situatie tegen zit. Voordat je het weet wordt je in beslag genomen door de zware omstandigheden en beland je naast de weg.
Haal het maximale uit de situatie als je beweegt op de merkbare wind.
Als je veel energie verdoet, moet je ook zorgen dat die energie wordt aangevuld.
Al moet ik er wel bij vermelden dat ik met dit soort weersomstandigheden nooit andere wielrenners tegenkom. Ook afgelopen winter niet bij een paar graden vorst als ik over de berg fietste. Ben ik een éénling? Als het mooi weer is kom ik op mijn trainingsrondjes op zaterdag overigens tientallen racefietsers tegen. Erg mooie kleding hebben ze dan aan en ze rijden op mooi gepoetste fietsen.
Zou het in het geestelijke ook zo zijn?
Dat er bij zware tegenslag en blijvende tegenwind nog maar weinig christenen zijn die het gevecht met de omstandigheden aandurven? En dat bij geestelijk prettige omstandigheden veel christenen zichtbaar worden en van alle kanten glimmen? Ik leg het maar als een vraag bij u neer. Durft u zichzelf die vraag te stellen?
Aan te bevelen bijbelgedeelten:
1 Korintiërs 16:13, Galaten 6:9, Romeinen 5:3-4, 2 Korintiërs 1:6, Hebreeën 10:36, Hebreeën 12:1.
